ഹേ കാർവർണ്ണാ..
നീ എൻ വിളി കേൾക്കുന്നില്ലെ?
ഞാൻ മീരാ
ആത്മാവിനാൽ നിന്നെ പൂജിച്ചവൾ
ജീവനാൽ നൈവേദ്യം
അർപ്പിച്ചവൾ
നിന്നെ തേടി കാലങൾ കടന്നു
ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി നിൽക്കുന്നു.
അറിയുക, നീയല്ലാതെ എന്റെതായി ഈ ഭൂമിയിൽ ഒന്നും തന്നെയില്ല.
എന്റെ പ്രാണനിൽ നിന്നെ ഞാൻ
പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു,
നിന്റെ സ്നേഹം എന്റെ മനസ്സും, വർണ്ണം ഉടലും പുതച്ചിരിക്കുന്നു.
എൻ ആത്മാവ് നിൻ പ്രേമ ഭാരത്താൽ വിങുന്നു.
കണ്ണുകൾ കാളിന്ദിയായ് ഒഴുകുന്നു.
നിൻ കരങൾ എന്നെ തഴുകാനായി മെല്ലെ ഒഴുകി എത്തുകയില്ലെ?
തിരസ്കൃതമായ എന്റെ ജന്മം നിന്റെ സ്പ്ർശത്താൽ
സാർത്വകമായി കൊള്ളട്ടെ.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
നന്നായിരിക്കുന്നു...തുടരുക.
ReplyDelete